घाटी

गणिताचे भोपळे नाचतात डोळ्यांसमोर कधेमधे

उगाचच वाटतं आपण 'ढ' होतो

लहानपणात इंग्रजीची खिचडी झाली अन्तरुणपणी मिसळ

आपण पुस्तकात वाचलं होतं की गांधीजी म्हणाले खेड्याकडे चला

पण आता त्याला बरेच दिवस झाले म्हणून आपण शहरात आलो आणि म्हटलं चार शहाणपणाच्या गोष्टी शिकू

इथं सगळंच हाय आणि फाय

इथं सगळंच हाय आणि बाय

राम राम पाहुणं सखुच मेव्हण घरीच विसरून आलो का काय?

कसा निभाव लागायचा म्हणता म्हणता निभावलो

इथल्या व्यवस्थेचा भाग झालो पण आता इतरांसमोर अचानकपणे शहरी शहाणपणाने म्हणतो कसे आपण

घाटी लोकांना अक्कल नसते

:- भूषण राक्षे

प्रार्थना

कडवट जिभेचे शब्द

करतात अस्वस्थ डोळ्यांना

डोळे मुकेपणीच बोलतात बोल

त्यांचे अर्थ असतात खुप गहीरे

विहीरी इतपत खोल

चालायचे असते पायांना ,

तुडवत काचांना

जखमा होतात तळव्यांना

वेदना सलत राहते

घुमत राहते मनात

दान मागणार्र्या हातात पडतो

भिक्षा म्हणून विस्तव

इच्छा आकांक्षांचे होतात कोळसे

तरीही

पोळलेले हात जोडून

प्रार्थना म्हणायची असते

सुर्याची

:- भूषण राक्षे